من غير عنوان………… بقلم محمود رمضان حافظ
يا أجمل ورده فى حياتى
رسمتك ملكه فى كلماتى
يا مولاتي
انا شاعر
ومش شاعر يقول كلمات
انا شاعر
بقلب الام اللى ابنها مات
وتصحى الليل بتندهله
وهو ياعينى مع الأموات
بتندهله وهو ياعينى هس سكات
بتندهله تقوله اصحى الليل اهو فات
لساك نايمان لساك نعسان
لساك عايز تقوم الضهر كما الكسلان
وتضحك ضحكه مخلوطة مع التنهيد
وتسأل نفسها سؤال انا ابنى شهيد؟
ده كان لساه بيسالنى امتى العيد
وتقول ازاى ده كان لساه حواليا
ياريتنى قلتله يبقى إجازتك الجايه
ده كان لساه بيسالنى امتى العيد
مع الحرقه مع الصرخه مع الاه مع ا لتنهيد
انا ابنى شهيد ماجابش جديد
وهو أبوه مات ازاى؟ ما مات شهيد
فى الجنه وما راحش بعيد
وكله يهون علشانك يا مولاتى
ورغم الاه فى كلماتى ورغم الحيره فى سكاتى
تعيشى يا حره
بخصر نحيل وشعر طويل
كما النيل
وعيون سهرانه بتدفى فى عز الليل
وناس شقيانه تعبانه بحمل تقيل
لكن برده تعيشى حره
ونفديكى
نعادى من يعاديكى
ورغم الاه هاقولهالك
هنفديكى
ونحط الطوبه والطوبه ونعدى الجسر
وبكره نعدى وياكى وتعيش يامصر
